به نام خداوند بخشنده ی مهربان

مهربوی مدرسه میدهد،بوی کیف وکتاب نوومدادهای تراش نخورده.مهربوی مدرسه میدهدبوی آدم های جدیدی که قراراست9ماه تمام همکلاسشان باشی.آدم هایی که بعدا"دست نیافتنی می شوند.مهر بوی مدرسه میدهد برای کودکان ونوجوانی که این روزها ازاین مغازه به آن مغازه میروند تاخودرابرای روز اول مهر آماده کنند.مهربوی مدرسه میدهد، چه فرقی می کند که این مدرسه درخاطرات سالهای پیش ما جا مانده باشد و غباری از زمان چهره ی آدم های درون آن راتارکرده باشد.مهر بوی مدرسه میدهد،حتی اگرآن قدربزرگ شده باشی که دیوارهای بزرگ مدرسه دیگر رفیقت نباشد.مهر بوی مدرسه میدهد،حتی اگرمعلم کلاس اول ابتدایی ات زیرخروارها خاک خفته باشندوهم بازی های شاداب دوران کودکی ات هرکدام درگوشه ای افتاده باشند یا درقاچ سربی محصورشده اند. درآخر مهر بوی مدرسه میدهدهمین مهم است!این روزها اول مهر کودکان قدونیم قدرامی بینی که بالباس های رنگارنگ وبعضی بتازگی به یک شکل(مدارس غیر انتفاعی)خیابان های نازیبا وبی منظره شهرمان را پراز زیبایی وحجم زندگی کرده اند.مهربوی مدرسه میدهد،سروصدای بچه ها،ضربه خوردن توپ درساعات ورزش و فرو رفتن در رویاهای رنگین.مهربوی مدرسه میدهد،حتی اگرمدرسه ات پشت زمان جامانده باشد.