به نام خدا

این چشم های مردد و مبهم،این آینه های مات،این آیه های نازل نشده انگار «درذهن خود طناب دار مرا می بافند.» انگار دست و دلت همراه نیستند،دردلت تمام ابرهای آمده و نیامده،بهار بهار می بارند،اما دستهایت جهان را به شادی دعوت می کندو درپی آن است زمین را به ترقص بکشاند.چرا که :

چون که رب البیت دف گیرد به کف/بیت و اهل البیت رقاصی کنند

می دانم،می دانم عزیز من خواهی گفت مصداق زندگی من بیت زیر است:

خنده ام می بینی و از گریه دل غافلی/خانه ما از درون ابر است و بیرون آفتاب

بقیه این متن زیبا را در ادامه مطلب بخوانید...